انواع استراتژی های پیشگیری از پوسیدگی دندان

برای پیشگیری از پوسیدگی دندان چه استراتژی هایی پیشنهاد می شود؟

دندانپزشک ترمیمی با لیزر پوسیدگی دندان را شرح داده و از استراتژی هایی گفت که برای پیشگیری از پوسیدگی دندان مطرح است. در ادامه دندانپزشک اطفال از انواع استراتژی های پوسیدگی دندان می گوید.

استراتژی های گروه پرخطر و جمعیتی

دو استراتژی در علم پیشگیری توصیف شده است : استراتژی جمعیتی و استراتژی گروه پرخطر. هدف استراتژی جمعیتی به گفته دندانپزشک ترمیمی با لیزر کاهش کلی رسیک فاکتورهای تمامی افراد جمعیت (سالم و بیمار) است. مثال هایی از این استراتژی که در کشورهای شمالی اروپا به کار برده شده است. فلوئوریده نمودن آب آشامیدنی، توصیه به استفاده از خمیردندان های حاوی فلوراید و کاهش مصرف قند است. استراتژی گروه پر خطر تلاش می کند که برنامه هایی خاص افراد در معرض خطر بالا تدوین کند. همانطور که در بالا گفته شد، استراتژی گروه پر خطر، استراتژی بینابینی است که در آن برنامه ها برای گروهی که پر خطر شناخته شده اند، مهیا می شود. مثلا برای گروهای از مهاجران در جامعه ای که پوسیدگی پایین دارند. مزایا و معایب استراتژی های جمعیتی و همچنین مزیت این استراتژی ها را در طب پیشگیری عمومی به صورت دقیق توضیح داده که بیشتر آن ها از طریق مطالعات بالینی در کشورهای شمالی اروپا جمع آوری گشته اند :

برنامه های پیشگیرانه ای که نیاز به مهارت بالا دارند. نیاز به انگیزه بالایی در جمعیت و افراد اجرا کننده دارد. چون دستورات باید در تمامی افراد حتی افراد با ریسک پایین که بهداشت مناسب دهانی هم دارند اجرا شود(پارادوکس پیشگیری) همچنین ایجاد انگیزه در متخصصان هم مشکل است.

بهداشت دهان و دندان | نظر دندانپزشک اطفال درباره پوسیدگی دندان

از سویی دیگر، استراتژی گروه پرخطر پیشگیرانه دارای معایبی جدی می باشد. چون برای شرایط با خطر بالای پوسیدگی تدوین شده است. تعدادی از تست های غربالگری مورد آزمایش قرار گرفته اند. ولی آنچه که امروز به کار برده می شود این است که به جز استفاده از پوسیدگی های قدیمی، هیچ روش غربالگری دیگری برای مشخص نمودن افراد با ریسک بالای پوسیدگی وجود ندارد. حتی وقتی که پوسیدگی های گذشته برای تعیین ریسک پوسیدگی استفاده شوند باز هم کیفیت تست مورد تایید نیست. نتیجه این می شود که کودکان با ریسک بالا در نظر گرفته نمی شوند (منفی کاذب) و در برنامه های پیشگیری وارد نمی شوند. از طرفی دیگر کودکانی که خطر بالای پوسیدگی ندارند هم به درستی مشخص نشده (مثبت کاذب) و بی دلیل وارد مطالعه می شوند. اخیرا مشخص شده است که غربالگری بر اساس ضایعات پوسیدگی اولیه فعال و برنامه های پیشگیرانه بر اساس آن ها می تواند موثر باشد.

مشکل مهم دیگری که در مورد استراتژی گروه پرخطر وجود دارد این است که با وجود تغییراتی که در توزیع پوسیدگی در جمعیت ایجاد شده است بیشتر ضایعات هنوز هم در افرادی با DMFS متوسط یا پایین یافت می شوند. یک نتیجه این مساله این است که تاثیر استراتژی مذکور که بر روی فرد هدف گذاری شده است در سطح جمعیت محدود می شود.

پیشرفت قابل توجه در سلامت دهان در سال های اخیر باعث توجه گسترده به دندانپزشکان متخصص کودکان در کشورهای شمالی اروپا برای اجرای روش های پیشگیرانه با هدف کنترل بیماری در هر فردشده است. توجه تا حدودی کمتر هم به کاهش ریسک فاکتورها در کل جمعیت معطوف گشته است. این نکته می تواند در صورتی که ما بخواهیم میزان کلی بیماری را در جمعیت پایین نگه داریم، مسئله ساز شود. از این نظر استراتژی جمعیتی و استراتژی گروه پرخطر نباید به عنوان جایگزین یکدیگر محسوب شوند. ولی باید هماهنگ با هم مورد استفاده قرار گیرند. استراتژی های جمعیتی باید به منظور کاهش میزان کلی ریسک فاکتورهای جمعیت به کار روند. این در حالی است که استراتژی های گروه پر خطر برای کنترل بیماری ها در افرادی که ضایعات پوسیدگی اولیه دارند، هدف گذاری می شوند. برنامه دریافت سیستماتیک مراقبت های دهانی برای کودکان و نوجوانان که در کشورهای شمالی اروپا تدوین شده است، به کار گیری این استراتژی را امکان پذیر و عملی می سازد.

درباره مهسا رکنی

دکتر مهسا رکنی دندانپزشک کودکان , دندانپزشک اطفال , دندانپزشک کودک , دندانپزشکی کودکان بدون بیهوشی , دندانپزشکی اطفال با سدیشن

مطالب آموزشی 

دندانپزشک اطفال