درمان لیزر در ایمپلنتولوژی چیست؟

کاربردهای لیزر در دندانپزشکی بدون درد محدودیتی ندارد! در واقع به دلایلی متفاوت و در بخش های مختلفی کاربرد دارد.

لیزرهای خانواده اربیوم دارای شباهت هایی با لیزر CO2 هستند. این لیزر دارای عمق نفوذ کم در بافت نرم است و از روی سطح ایمپلنت منعکس می گردد. توانایی این لیزر در کنترل خونریزی به اندازه لیزر CO2 یا Nd:YAG مشهود نمی باشد.

در زمان کار با لیزرهای Er:YAG می توان از نوک های کوچک و تناوب هایی در حد 10 هرتز بدون اسپری آب استفاده نمود و لایه برداری از مخاط را بدون خونریزی انجام داد. عدم خونریزی و خشک بودن محل جراحی امکان انجام برش های دقیق را در مخاط دهان فراهم می سازد. یا وجود ملاحظاتی که درباره خطر افزایش حرارت و تغییرات سطحی ایمپلنت با لیزر وجود دارد، باید دانست که انتخاب روش درست و کنترل قدرت دستگاه باعث به حداقل رساندن معایب کار می شود.

لیزر در بحث ایمپلنتولوژی

برای تبخیر کردن و برش دادن بافت های نرم روی ایمپلنت می توان از تمام لیزرهای دندانپزشکی استفاده نمود. یک مزیت این کار قالب گیری فوری پس از عریان ساختن ایمپلنت است چرا که حداقل خونریزی و آلودگی محیط وجود دارد که به دلیل تاثیر لیزر در کنترل خونریزی است. همچنین کم بودن میزان انقباض بافتی پس از جراحی با لیزر باعث ثبات لبه های بافت و عدم تغییر آن در دوران ترمیم می گردد. به عبارت دیگر سطح بافت پس از جراحی با گذشت زمان تغییر چندانی نمی یابد و نیازی به انتظار برای تعیین محل دقیق لثه نیست. کاربرد لیزر می تواند نیاز به کنار زدن فلپ و بخیه زدن را کم نماید. به شرطی که محل دقیق کاشت ایمپلنت مشخص و میزان کافی از بافت کراتینیزه نیز موجود می باشد.

تاثیر کوتاه مدت و دراز مدت درمان لیزر در ایمپلنتولوژی در چه حد است؟

یکی از دلایل عمده علاقمندی دندانپزشکان به کاربرد لیزر در ایمپلنت کاهش درد پس از عمل، خونریزی کمتر، و ترمیم سریع تر پس از درمان ست. هر چند در صورت کاربرد زیاد از حد اشعه لیزر امکان از بین رفتن لثه چسبنده وجود خواهد داشت. حفظ و نگهداری لثه چسبنده اطراف ایمپلنت ها در هر جایی که امکان داشته باشد مهم است. این مطلب خصوصا در مورد افراد بی دندانی نسبی صادق است که در آن باکتری های موجود در شیار لثه ای دندان های طبیعی در نزدیکی محل کاشت ایمپلنت قرار دارند. در افراد بی دندانی کامل فلور میکروبی متفاوت است، چرا که در این مورد هیچ محل ذخیره سازی باکتری جز در شیار اطراف ایمپلنت وجود ندارد. اگرچه یک اتصال همی دسموزومی در اطراف اباتمنت ایمپلنت وجود دارد تا سیل بیولوژیک را تشکیل دهد، وجود لثه چسبنده در اطراف مانند یک محافظ از عریان شدن بدنه ایمپلنت بر اثر تحلیل لثه در دراز مدت جلوگیری می نماید. اگر محدوده لثه چسبنده اطراف در زمان جراحی مرحله کاشت ایمپلنت آسیب ببیند، قرار دادن پیوند یا انجام فلپ پریودنتال برای بازسازی لثه کراتینیزه اطراف اباتمنت مطرح خواهد شد.

 

مطالب مرتبط :

کاربرد لیزر اربیوم جهت کاهش تعداد باکتری ها در درمان های اندودنتیک

کاربرد لیزر در ایمپلنت های دندانی

درباره مهسا رکنی

دکتر مهسا رکنی دندانپزشک کودکان , دندانپزشک اطفال , دندانپزشک کودک , دندانپزشکی کودکان بدون بیهوشی , دندانپزشکی اطفال با سدیشن

مطالب آموزشی 

دندانپزشک اطفال