دندان های شیری پالپوتومیزه شده چقدر دربرابر شکستگی مقاومند؟

مقاومت در برابر شکستگی مولار شیری پالپوتومیزه شده، با ترمیم های آمالگام گسترده کلاس 2

از دست دادن ساختار دندان به دلیل پوسیدگی های دندان و شکلگیری یکسری خفرات بروی آن، مقاومت در برابر شکستگی را کاهش می دهد. به ویژه در دندان هایی که ریشه درمان شده و ترمیم های وسیع (مزیوـاکلوزال، دیستال، MOD) انجام شده اند.

نشان داده شده که از بین رفتن ریج حاشیه باعث از ضعیف شدن دندان ها و افزایش حساسیت به شکستگی می شود. در کودکان پیش دبستانی، با ضایعات بزرگ پوسیدگی پروگزیمال، درمان با تاج های استیل به دلیل بادوام تر بودن شان ، مطلوب تر از آمالگام بودند. ضایعات به همین اندازه در دندان ها که طی 2 الی 3 سال لایه برداری داشتند، با آمالگام بازیابی و ترمیم شدند. چون طول عمر پیش بینی شده آن ها کوتاه است. با این حال مطالعات نشان داده که دندان های ترمیم شده با آمالگام، به طور قابل توجهی ضعیف تر از دندان های سالم هستند و آمالگام غیرپیوندی باعث افزایش ناچیزی مقاومت به شکستگی حفره می شود.

به منظور جلوگیری از شکستگی دندان به دلیل نیروهای اکلوزالی، باید ساختار دندان تا حد ممکن در حین آماده سازی حفره حفظ شود. در حال حاضر، در مقالات هیچ درگاهی برای حداقل ضخامت دیواره های حفره در دندان های شیری حفظ شده با آمالگام نیست.

که بتواند دربرابر نیروهای masti-catory مقاومت کند. هدف از این مطالعه ارزیابی مقاومت در برابر شکستگی مولار اولیه پالپوتومیزه ترمیم شده با ترمیم های آمالگام چندسطحی بوده است.

دندان های شیری پالپوتومی شده

مواد و روش های استفاده شده چیست؟

هشتاد دندان مولر اولیه انسان دچار پوسیدگی کشیده شدو دندان ها به 8 گروه ده تایی تقسیم شدند. حفرات Mesio یا دیستواکلوزال و Mesio به همراه ضخامت دیواره های متفاوت 1.5 یا 2.5 میلی متری، در هردو دندان های مولر اول و دوم تهیه شدند. پس از ترمیم دندان ها با آمالگام، کلیه نمونه ها به مدت 7 روز در آب مقطر در دمای 37 درجه سانتی گراد نگهداری شدند. سپس نمونه ها برای 1000 چرخه از 5 درجه سانتی گراد تا 55 درجه سانتی گراد از طریق حرارتی مورد استفاده قرار گرفتند. سپس نمونه ها تحت فشار فشاری در دستگاه آزمایش جهانی با سرعت ضربدر 0.5 میلی متر در دقیقه قرار گرفتند.

برای تجزیه و تحلیل آماری از آزمون های آماری ANOVA و t استفاده شد.

نتایج به دست آمده حاکی از آن ست که :

مقاومت در برابر شکستگی دندان های مولر اول و دوم به ترتیب 975.5 N (SD=368.8) و  1049.2 N (SD=540.1) بوده اند. درگروه مولر اول، مقاومت دربرابر شکستگی حفرات دوسطح به طور قابل توجهی بیشتر از حفرات سه سطحی بود. اما این اختلاف نظر آماری در گروه مولر دوم معنادار نبود.

در هر دو گروه مولر اول و دوم، مقاومت در برابر شکستگی با ضخامت دیواره 2.5 میلی متری، به طور قابل توجهی بیشتر از گروه با ضخامت دیواره 1.5 میلی متری بود.

نتیجه نهایی : میانگین مقاومت به شکستگی در مولار اولیه پالپوتومیزه ترمیم شده با آمالگام حتی در ترمیم های گسترده چند سطحی بیشتر از حداکثر نیروی بایت در دندان های شیری بود. بنابراین دندان های دارای ضایعات پوسیدگی بزرگ در دانش آموزان می توانند با آمالگام ترمیم شوند.

درباره مهسا رکنی

دکتر مهسا رکنی دندانپزشک کودکان , دندانپزشک اطفال , دندانپزشک کودک , دندانپزشکی کودکان بدون بیهوشی , دندانپزشکی اطفال با سدیشن

مطالب آموزشی 

دندانپزشک اطفال