پوکی استخوان کودکان چه تاثیری روی دندان ها دارد؟

پوکی استخوان یا استئوپروز کودکان :

دانسیته پایین استخوانی شمار زیادی از کودکان را تحت تاثیر قرار داده است. شکستگی های استخوانی دلیل اصلی بستری شدن کودکان 10 تا 14 ساله می باشد و افزایش میزان ورشکستگی در کودکان در طول 3 دهه گذشته گزارش شده است. عوامل دوران کودکی مثل سبک زندگی، رژیم غذایی، بیماری مزمن و داروها اثر کوتاه مدتی روی سلامت استخوان و اثر طولانی مدتی در کسب حداکثر توده استخوانی دارند و میزان مرگ و میر بزرگسالی را تحت تاثیر قرار می دهد. عوامل داخلی غیر قابل تغییر (مثل نژاد، سن، جنس) مسئول تعیین 75% تا 80% از حداکثر توده استخوانی هر فرد می باشند، در حالی که عوامل خارجی قابل تغییر (مثل رژیم غذایی، هورمون ها، بیماری، فعالیت فیزیکی) یک جز مهم از قسمت قابل تغییر کل توده استخوانی نهایی را تشکیل می دهند.

مصرف کافی کلسیم و Vit D و فعالیت ورزشی منظم از مهمترین عوامل خارجی در کسب دانسیته و توده معدنی استخوانی مطلوب می باشد. پوکی استخوان یک بیماری سیستمیک اسکلتی می باشد که با کاهش توده استخوانی، تغییر در کیفیت فراساختاری استخوان، تخریب ساختار ترابکولار، افزایش پوروزیتی کورتیکال، کاهش ضخامت کورتیکال و کاهش عرض استخوان مشخص می شده که خطر شکستگی استخوان را افزایش می دهند.

پوکی استخوان کودکان

ملاحظات درمانی دهان و دندان کودکان دارای پوکی استخوان :

کودکانی با BMD پایین و استئوپروز تشخیص داده شده، ممکن است به طور فزاینده ای با داروهایی که نیاز به مراقبت های ویژه در طی دریافت مراقبت های دهانی و دندانی دارند، درمان شوند. دندانپزشکان باید حین گرفتن گرفتن تاریخچه پزشکی کودکان و نواجوانان با نیازهای مراقبت سلامتی خاص، بسیار دقیق باشند چرا که شماری از آن ها ممکن است تاریخچه BMD پایین و استئوپروز را داشته باشند.

آموزش بیمار و مراقبین وی در مورد اهمیت سلامت دهان و احتمال اثرات جانبی طولانی مدت دار و در ضمن اعمال تهاجمی دندانپزشکی یک امر ضروری می باشد. تمام منابع بالقوه عفونت موکوزال و ادنتوژنیک باید قبل از آغاز درمان با بیس فسفونات ها حذف شوند. اجتناب از اعمال جراحی دهان، بخصوص بیمارانی که بیس فسفونات ها را به صورت IV دریافت کرده یا می کنند امری حیاتی برای کاهش خطر BRONJ می باشد. افرادی که شکل خوراکی دارو را دریافت می کنند به میزان چشمگیری خطر کمتری برای BRONJ نسبت به آن هایی که IV دریافت می کنند، دارند.

شواهد کافی برای اجتناب از قرار دادن ایمپلنت، کشیدن دندان ها و دیگر درمان های جراحی برای بیمارانی که اشکال خورکی دارو را دریافت می کنند، وجود ندارد، اگر چه طول مدت درمان خوراکی (برای مثال بیشتر از 3 سال) ممکن است با ایجاد و شدت BRONJ مرتبط باشد.

از آنجایی که بیشتر نوجوانان و بالغین جوان برای کشیدن دندان های مربوط به ارتودنسی، درآوردن دندان های نهفته و مولرهای سوم، جراحی های پریودنتال و بیوپسی های بافتی ارجاع داده می شوند، خطر BRONJ می تواند افزایش یابد. قبل از اعمال تهاجمی، دندانپزشک اطفال باید با پزشک بیمار مشورت کند و یک فرم رضایت نامه آگاهانه همراه با جزییات را که به طور واضح امکان ایجاد عوارض را قید می کند، از مراقبان کودک بگیرد.

درباره مهسا رکنی

دکتر مهسا رکنی دندانپزشک کودکان , دندانپزشک اطفال , دندانپزشک کودک , دندانپزشکی کودکان بدون بیهوشی , دندانپزشکی اطفال با سدیشن

مطالب آموزشی 

دندانپزشک اطفال